Wat is er mis met de esigaret of waarom is er zoveel officiele weerstand?
Tabak is al heel lang in gebruik bij mensen, eerst om zijn vermeende heilzame werking en zelfs spirituele eigenschappen.
Het gebruik van tabak in vroeger tijden was voorbehouden aan sjamanen, medicijnmannen en hoogstaande personen.
Gaandeweg werd tabak steeds vaker gebruikt door de 'gewone' mens, hoewel deze nog wel in goede doen moest zijn, want het was nog steeds een luxe artikel.
De tabak werd gebruikt in de vorm van o.a. pruimtabak, sigaren en pijpen.
Pas toen de industrie met een rookbare sigaret kwam, werd het roken van tabak gemeengoed.
Door de industriele opwerking van tabak werd het ook mogelijk om door inhaleren via de longen te roken.
De sigaret werd daarna op grote schaal gebruikt als genotsmiddel.
Al die tijd was overigens al bekend dat het roken van tabak schadelijke effecten heeft op de gezondheid.
Na de invoering van de sigaret werd ook de verslavende werking van roken duidelijk.
De stof nicotine, een natuurlijke component in de tabak met een mild opwekkend effect, bleek daarbij een grote rol te spelen.
Echter nicotine heeft nauwelijks of geen negatief effect op de gezondheid.
Het blijkt dat het roken van tabak, wat eigenlijk het verbranden van organisch materiaal is en het inademen van de rook die daarbij vrijkomt, de boosdoener is
en verantwoordelijk voor het ontstaan van allerlei aan roken gerelateerde aandoeningen.
Zowel de overheid als de farmaceutische industrie proberen al vele jaren om rokers te laten stoppen en af te kicken van hun verslaving.
Daartoe zijn verschillende middelen ingezet, zoals accijnzen, nicotinevervangers, stoptherapieen en stopprogramma's.
De inzet van dat alles was om mensen af te laten zien van het gebruik van nicotine en op die manier het roken van tabak te laten.
Hoewel in een aantal gevallen deze aanpak succesvol is, blijft echter een grote groep mensen nog steeds tabak roken.
De vraag daarbij is waarom want geen enkele roker zal kunnen ontkennen dat er grote gevolgen voor de gezondheid kunnen zijn.
De praktijk is, dat de verslavende werking van nicotine in veel gevallen sterker is dan de drive om te stoppen, nog afgezien van de gewoonteverslaving die ook meespeelt.
Sinds 2007 is er echter een ontwikkeling op de markt die, in potentie, in staat is om een grote groep rokers te helpen om te stoppen met roken. Alleen, en dit met nadruk, is niet het stoppen volgens de traditionele medische definitie, maar is het stoppen met het roken van tabak, de nicotine inname blijft gelijk (of wordt verminderd).
Deze ontwikkeling wordt de elektrische sigaret genoemd, of kortweg e-sigaret.
Het is een apparaat, bestaande uit een batterije, een verdamper en een vloeistofhouder, waarmee een nicotinehoudende vloeistof wordt verdampt. De vloeistof bestaat, over het algemeen, uit propyleenglycol, nicotine, water en geur- en smaakstoffen. . De verdampte vloeistof wordt bij uitademen zichtbaar als damp en geeft daarmee de illusie van het vertrouwde tabaksroken. Aangetekend moet worden dat er ook vloeistof bestaat die geen nicotine bevat, maar wel dezelfde damp produceert.
Echter in tegenstelling tot tabaksrook (4000+ stoffen waarvan een 40-tal kankerverwekkende eigenschappen hebben) bevat de damp slechts een paar stoffen (propyleenglycol, water en geur- en smaakstoffen, allemaal stoffen die ook in de voedselbereiding worden gebruikt). De roker heeft dus een middel gevonden wat hem of haar nicotine geeft zonder daarbij al de schadelijke stoffen van de rook te hoeven inademen. Inmiddels wordt de e-sigaret niet alleen in Europa en Amerika, maar wereldwijd gebruikt.
En hier loopt het mis met de e-sigaret. De manier van stoppen met het roken van tabak beantwoordt niet aan de traditionele definitie, de gebruiker van de e-sigaret doet het op eigen houtje én tegen relatief lage kosten, de overheid en farmaceutische industrie lopen inkomsten mis.
In plaats dat de e-sigaret wordt omarmd als een perfect middel om grote groepen mensen te vrijwaren van de schadelijke effecten van tabaksrook, worden alle mogelijk middelen ingezet om de e-sigaret de nek om te draaien. De motieven hierachter blijven duister, maar niets wordt geschuwd om de e-sigaret een slechte naam te geven of op allerlei onjuiste gronden te verbieden of onbeschikbaar te maken.
Een van de veel gebruikte drogredenen is de vermeende schadelijkheid van nicotine.
Echter nicotine is, mits in beperkte mate genuttigd, is niet beter of slechter voor de gezondheid dan caffeine (uit koffie) of theine (uit thee).
Daarnaast wordt de e-sigaret als een op zich zelf staand iets gezien, wat ook op die manier moet worden beoordeeld, terwijl het nadrukkelijk een apparaat is ter vervanging van de tabakssigaret. Het moet daarom ook worden afgemeten ten op zichte van de tabakssigaret.
Kort samengevat:
De gebruiker heeft behoefte aan het genotsmiddel nicotine en kan gebruiken:
tabak + vuur = nicotine + rook
Rook is de schadelijke component met 4000+ stoffen waarvan vele schadelijk en een 40-tal kankerverwekkend. De rook is schadelijk, zowel voor de roker als, in mindere mate, omstanders
of
esig + nicotinehoudende vloeistof = nicotine + damp
Damp bestaat uit propyleenglycol(onschadelijk), water (onschadelijk), geur- en smaakstoffen (onschadelijk) én is niet schadelijk voor omstanders
Het spreekt voor zich dit regelgeving vaak achter loopt op de praktijk, en dat hoeft niet per se een slechte zaak te zijn.
Belangrijk is wel dat de regelgever (overheid) bij het opstellen van regels rekening houdt met de gevolgen van die regels.
In het geval van de e-sigaret, waarbij een groot aantal rokers erin geslaagd is om het tabaksgebruik sterk te verminderen of helemaal tot nul te reduceren, is de consequentie van regelgeving die de beschikbaarheid van de e-sigaret en toebehoren beperkt dat een groot aantal consumenten weer terug gedwongen worden naar het roken van tabak.
Diezelfde tabak, waarvan bekend is dat het negatieve gevolgen heeft voor de gezondheid.
Dit is ons inziens ongewenst en onverdedigbaar. In het huidige stadium is voor de bestaande én toekomstige gebruikers de e-sigaret niet meer, maar ook niet minder, dan een genotsmiddel, zoals ook koffie, thee en Red Bull, en moet als zodanig ook worden aangemerkt. Zoals elk genotsmiddel moet het dan ook vallen onder de Voedsel en Waren Authoriteit (VWA) en via die weg veilig en gecontroleerd voor de consument beschikbaar blijven.
Tot slot wil ik nog even wijzen op het motto van het Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport wat naadloos aansluit bij bovenstaande tekst:
Nederland gezond en wel.
Dat is het motto van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS).
Het is de ambitie van VWS om iedereen zo lang mogelijk gezond te houden en zieken zo snel mogelijk beter te maken.
